Obowiązek zapewnienia minimalnych usług transportu zbiorowego powinien objąć również gminy – wnioskuje Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Jak argumentuje resort, bez tej zmiany nowelizacja ustawy o publicznym transporcie zbiorowym nie zlikwiduje problemu wykluczenia transportowego.
Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej ponownie zaapelowało do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów o uwzględnienie w projekcie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustawy (numer UD232) zmiany polegającej na modyfikacji wprowadzanego obowiązku zapewnienia minimalnych usług publicznego transportu zbiorowego. Chodzi o zapewnienie „możliwości dojazdu do miejscowości na terenie gminy, w których znajdują się obiekty użyteczności publicznej”.
W obecnym kształcie projektu do ustawy o publicznym transporcie zbiorowym jest dodany art. 5a zobowiązujący powiaty, związki powiatów lub związki powiatowo-gminne do utrzymywania minimalnych usług w zakresie zapewnienia połączeń mieszkańcom.
Aktualny projekt ustawy przewiduje, że w ramach minimalnej usługi transportu zbiorowego powiat miałby zapewnić dojazd z miejscowości gminnej, gdzie znajduje się siedziba gminy do miasta powiatowego – co oznacza, że mieszkańcy innych miejscowości na terenie gminy nadal mogliby być pozbawieni możliwości dotarcia do siedziby powiatu.
W związku z tym resort rodziny apeluje o zobowiązanie także gminy do obowiązku zapewnienia realizacji minimalnej usługi publicznego transportu zbiorowego w jej obrębie – obecnie obowiązek miałby dotyczyć powiatów, związków powiatów lub związków powiatowo-gminnych.
W projekcie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym jest dodany art. 5a, wprowadzający minimalne wymagane przepisami publicznego transportu zbiorowego usługi, nakładając na właściwych organizatorów publicznego transportu zbiorowego obowiązek zapewnienia skomunikowania podstawowych ośrodków administracyjnych na poszczególnych szczeblach podziału terytorialnego państwa.
Rozwiązanie to ma na celu zagwarantowanie każdemu mieszkańcowi realnego dostępu do usług publicznych, rynku pracy oraz instytucji o kluczowym znaczeniu dla funkcjonowania państwa i samorządu terytorialnego.
Ustawa nie narzuca sztywnych godzin realizacji kursów, pozostawiając organizatorom swobodę w kształtowaniu rozkładów jazdy, tak aby mogły one zostać dostosowane do lokalnych i regionalnych uwarunkowań oraz rzeczywistych potrzeb transportowych mieszkańców.